In het maatschappelijk debat moet de kerk zich laten horen

Ik houd er niet van wanneer mensen die ik niet zelf heb kunnen verkiezen in mijn naam politiek bedrijven.

Gelukkig zijn de oud-katholieke bisschoppen hierin terughoudend (te hopen valt dat zij zich ook bewust zijn van hun uiterst beperkte democratische legitimatie).

Die terughoudendheid is echter ver te zoeken bij de Raad van Kerken in Nederland. Het stoort mij iedere keer weer mateloos als zo’n aan de Raad van Kerken verbonden half communistische dominee “namens de kerken” politieke uitspraken doet. Wat mij betreft stappen we daar dan ook zo snel mogelijk uit.

© 2010

Bisschoppen bedrijven geen politiek in onze naam. Ze zijn sowieso geen woordvoerders van de kerkleden. Ze vertegenwoordigen de apostolische traditie.

En die heeft wel iets te zeggen over het welzijn van de samenleving, en over de vernieuwing van de aarde. De Heilige Geest is daar op uit. Als de Kerk niet meedoet is ze weinig waard.

Overigens, een moreel appel lijkt me vaak meer op z’n plaats dan concrete ideeën; daar is de Raad van Kerken nog wel eens de mist in gegaan. Liever zoals bijv. in de (alom ongelezen want niet over seks gaande) rooms-katholieke sociale encyclieken. De cultuur binnen de RvK proberen te veranderen lijkt me een betere optie voor een kleine kerk dan eruit stappen: dan verdwijn je uit het zicht.

In Gods naam? Het zou al heel wat zijn als u bij het plaatsen van berichten uw eigen naam zou gebruiken.

© 2010

@ PH Kolk: Ik gebruik een pseudoniem, maar ben mezelf. Ik ben niet anoniem, want ik ben ingelogd. Ik kom met argumenten, en daar kunt u het mee eens zijn of niet. Tamelijk gebruikelijk op internet hoor ...

LS, andersom het maatschappelijk debat gaat over de kerk: homo's die de Heilige communie wordt geweigerd. Ik moet mijn omgeving steeds uitleggen dat dit niet over de OKKN gaat. Wat een schandelijke vertoning a la 2010.

Tja, spektakel van dat niveau heeft de oud-katholieke kerk niet te bieden.

© 2010

Ik zou heel graag zien dat de bisschoppen vanuit ons Oud-katholiek gedachtengoed en onze waarden zich meer zouden mengen in het publiek debat.

Maar zelfs als een individu het daar niet mee eens zou zijn is hij of zij vanuit zijn persoonlijk christen zijn nog steeds geroepen zelf te participeren in de maatschappij en dus ook aan het debat deel te nemen. Gewoon in het kader van 'zout der aarde' te zijn.

Het voorlopige resultaat van de enquête over de stelling ‘In het maatschappelijke debat moet de kerk zich laten horen’ laat zien dat meer dan driekwart van deelnemers het daarmee eens is. Hieruit blijkt dat een overgrote meerderheid van de kerkleden nog steeds niet is doordrongen van het feit dat de maatschappelijke positie en invloed van de kerk in de moderne maatschappij slechts marginaal is. Het heeft daarom geen enkele zin dat de kerk, bij monde van het episcopaat, synode of collegiaal bestuur officiële uitspraken doet over maatschappelijke of politieke problemen. Het is wel belangrijk wat nuchter te blijven.
Willem Barnard merkte eens op dat een typische karaktertrek van de Oud Katholieke Kerk is dat ze nooit macht gekend heeft. Misschien ligt daarin wel de reden dat, voor zover mij bekend, ze nooit dit soort uitspraken heeft gedaan. Dat kan maar beter zo blijven ook.
Daarbij moet ook worden bedacht dat het gezien de veelheid van meningen binnen de kerk het toch al onmogelijk is met een door alle leden van de kerk onderschreven opvatting naar buiten te komen. Een goed voorbeeld in dit verband is de brief van de PKN over de verhouding met de Israëli’s en de Palestijnen die nu binnen de PKN veel stof doet opwaaien en waarvan nog niemand beter is geworden of beter zal worden.

Als de kerk dan toch ‘het zout der aarde’ wil zijn, is er nog genoeg werk te doen. Misschien dat de opbrengst van het vastenoffer voor het Bethune vrouwenhuis in Hong Kong daarvoor een goede maatstaf is.

Helemaal eens met deze reactie van de heer C. Folkers.

Laat de kerk a.u.b. een plek blijven waar iedereen zich thuis voelt, van links tot rechts en in het midden.
...Politiek is niet alles, maar alles is politiek... Iedereen denkt dat hij/zij het grote gelijk heeft.
De media staan er bol van.
Laat de kerk doen, waar de kerk goed in is. De kerkleden zijn mondig genoeg om zelf hun verantwoordelijkheden nemen.

Ik verwelkom de conclusies van de Heer Folkers (de adhaesiebetuiging van Mevrouw Noordijk uiteraard niet minder), maar aan de opiniepeiling kent hij teveel waarde toe. De kiezer heeft geen enkele controle op de peiling. Bij eerdere peilingen is door anderen al eens opgemerkt dat de bewegingen in het stemmental af en toe verdacht - zo niet ongeloofwaardig - zijn. Om het in perspectief te plaatsen: bij aandelenhandel was de notering al lang stil gelegd en bij gemeenteraadsverkiezingen de uitslag beslist ongeldig verklaard.

© 2010

En om die bewegingen in het stemmental te volgen, moet je wel zelf eerst gestemd hebben. Jammer.....

de kerk is ook voor een flink aantal mensen even "weg zijn" uit de beslommeringen van de dagelijkse maatschappij en al de nieuwsberichten, die aan je oren en ogen voorbijkomen in kranten, journaals, internet, en gesprekken om je heen.

Het is dan ook niet altijd zo welkom, als een pastoor of lector de halve krant van de afgelopen week op zondag in preek of voorbeden voorbij laat komen. Daar kun je immers ook voor bidden in het stil gebed, zolang dat lang genoeg is.

Mijns inziens is de kerk juist even geen maatschappij, maar een plek op zichzelf. Dus nee, de kerk hoeft zich van mij ook niet al te duidelijk in de maatschappij te profileren, tenzij zij dit als zijnde rustpunt voor velen doet.

We zijn marginaal en moeten nuchter blijven. We zijn een veilige haven, een "even weg zijn uit de maatschappij". Een plek waar een ieder welkom zich welkom moet voelen van links tot rechts.

Allemaal waarheden en oprechte gevoelens. Ik heb echter twijfel of ik hierin werkelijk lees dat iedereen welkom is. Of is het zo dat iedereen die er nu "bijhoort" zich welkom moet blijven voelen? Gaat het eigenlijk daarom?
Dat we marginaal zijn werkt averechts op het zijn van een veilige haven voor hen die dit nodig hebben. Hoe weten ze immers dat de veilige haven bestaat. Je mengen in maatschappelijk debat is een punaise op de kaart prikken. Kijk, daar is een veilige haven, een plek waar mensen het beste met elkaar voor hebben. Als kerk hebben we ideeën. Beelden van een rechtvaardige wereld. Een wereld die niet alleen in het hierna werkelijkheid is. Een wereld die we hier moeten willen verwezenlijken. Daarvoor moet je af en toe je stem verheffen. Even die punaise weer aanbrengen. Dat prikt wellicht soms even. En soms is niet elk kerklid of elke burger het met de ideeën eens. Toch hebben we voldoende zaken waar we als kerk het best over eens zijn. We kunnen op de verschillen gaan zitten maar ook op de overeenkomsten. Met ideeën en visie springen we op en worden we zichtbaar. We zijn vindbaar op de kaart. En iedereen die zoekt naar een veilige haven kan zijn route uitstippelen om die haven te bereiken.
Welkom!

Ik heb mij hogelijk verbaasd over de discussie die tot nu toe gevoerd is. Je mengen in het maatschappelijk debat is volgens mij iets anders dan politiek bedrijven. En als de kerk een veilige haven moet zijn door de buitenwereld even uit te sluiten, dan heb ik liever geen veilige haven.

Voor mij is de kerk een groep mensen met een sterk bewustzijn over goed en kwaad, waarbij zij zich baseren op Gods openbaring. Natuurlijk interpreteert iedereen die openbaring op zijn eigen manier, maar als we daarin niets gemeenschappelijks erkennen dan is er ook geen sprake van samenhang. En dus geen nut om met elkaar kerk te zijn.

Verder is het denk ik niet de bedoeling alleen te geloven op zondagmorgen. De kerk en het geloof zijn er de hele week. En daarmee ben je ook bezig met je geloof als je door de week geconfronteerd wordt met maatschappelijke vraagstukken.

Om even terug te komen over de kwestie met de homo's: niet iedere Oud-Katholiek is er even gelukkig mee dat vanuit onze regelgeving homo's volledig geaccepteerde kerkleden zijn. Maar zo is het wel. Het zou dan verfrissend geweest zijn, als in de media ook onze visie terecht was gekomen toen dit thema zo hevig speelde in de RK.

Verder: ik word graag aangespoord om na te denken over maatschappelijke thema's in relatie tot miijn geloof. Genuanceerde uitspraken vanuit het episcopaat zijn dan zeer welkom. Ook al zal ik vast en zeker weer overtuigd zijn van een net eigen en andere nuance.

En wat betreft die veilige haven. Nee, ik hoef ook niet zonodig op zondagmorgen alle ellende van de afgelopen week weer over me uitgestort te krijgen. Maar die zondagmorgenviering moet geen eilandje worden, los van de wereld om ons heen. En mits gedoseerd aangeboden en gekoppeld aan thema's die toch al in de dienst aan de orde zijn, kan ik een referentie aan onheil buiten deze plek om op adem te komen, best waarderen.

Per saldo vraag ik me af, waarvoor we kerk zouden zijn als we ons niet roeren in het maatschappelijk debat.