PDF PDF Print

De stelling van januari 2009

Verlangen naar eeuwigheid

Stel, en er zijn serieuze berichten over te vinden, er wordt een middel of methode gevonden om een mensenleven te verlengen met vele, vele jaren.  Het idee wordt soms gepresenteerd als onze hemel op aarde, maar leven zonder de begrenzing van de dood is het niet. Leven en dood zijn onafscheidelijk. Ooit stopt ons hart en zijn we niet meer. 

Het evangelie houdt ons voor dat we verder bestaan mogen, voorbij de dood, in de heerlijkheid van God, de bundeling van de zielen, het eeuwig licht, het vaderhuis. We hebben er wel woorden voor, maar wat we er ons bij moeten of kunnen voorstellen is lastig.

In ieder geval iets om naar te verlangen. 'Wie kent niet het verlangen ... ' lazen we al eerder in een Adventsbrief. 'Verlangen naar hoe het was en hoe het eens zal worden. Heimwee naar de adem van God die over ons gezicht strijkt.' Voorbij de dood, ontdaan van het aardse vergankelijke, keren we terug naar onze oorsprong, naar het waarachtig leven. Sterven is een deel van onze existentie en maakt nieuw leven mogelijk.

Maar, zo vraagt de helft van de Nederlandse kerkgangers zich af: ìs er wel een leven na dood? Is doodgaan niet gewoon punt-uit?
Je kunt je natuurlijk ook afvragen of de dood onontkoombaar is. Waarom zou de mens zijn eindigheid moeten accepteren?

Onze stelling luidt: Sterven is nodig voor nieuw leven.

Uw reactie via de poll wordt zeer op prijs gesteld. U kunt slechts éénmaal uw stem uitbrengen.
De reactiemogelijkheid wordt gesloten op 17 januari a.s.

Reacties: 1-12
Door Gast: Mario Been @ 2008-12-15 09:38:54
Stelling
Mee eens dat sterven erbij hoort, dat is overduidelijk.

Maar dat nieuwe leven is vooral de hoop daarop die bij veel mensen als van nature aanwezig is.

Wat de stelling dan ook vooral zou bedoelen volgens mij is opnieuw leven tijdens ons aardse bestaan. Daarvoor moet "een deel van de oude mens" sterven om opnieuw te beginnen.
Maar ik haast me erbij te zetten dat ook dat sterven meer op hoop is gebaseerd dan op uitkomst.
Door Gast: Thea Noordijk-Jans @ 2008-12-16 22:08:11
te dicht op m'n huid
Deze stelling zit me te dicht op m'n huid..., zou bij alle vier een vinkje kunnen en willen zetten...

NU MAAR EVEN NIET !
Door Gast: CFOLKERS @ 2008-12-17 14:31:05
Niieuw leven niet voor iedereen?
In de Oud-Katholiek met het thema ‘De dood voorbij’ wordt door de heer Ko Schuurman, R.K. pastoraal werker, het volgende geschreven:

“Eeuwig leven is en God en Jezus, zijn gezondene kennen. Wie dat afwijst door goddeloos te leven – moorddadig te leven ten koste van andere mensen komt in ‘de hel’, dat wil zeggen is voorgoed afgeschreven van Gods goedheid, staat niet voor eeuwig geschreven in Gods hand.”

Hoe weet die goede man dat zo precies en zeker?

Ik ben toch maar blij dat ik Oud-Katholiek ben.
Door Marten @ 2008-12-17 22:42:14
wishful thinking
Dood is dood, de rest wishful thinking.
Door Llg @ 2008-12-18 09:31:24
wishful knowing
Dood is leven voor de uitverkorenen,
dat zijn diegenen voor wie Jezus is gestorven
en dat zijn ALLE mensen van goede wil,
(toen en nu en altijd)
ongeacht hun (a-)religie.
[gewijzigd door Llg @ 2008-12-18 14:41:04]
Door Gast: maria @ 2008-12-20 00:37:16
wishful thinking???
Lees het boek van Pim van Lommel. Emile schrijft erover op bladzijde 08 van de OK.
Door Gast: Menno Adelaar @ 2008-12-20 12:53:35
Leven zonder einde of begin.
Als we ons eigen leven beperken tot de korte tijdspanne tussen geboorte en dood, zien we niet hoe we zijn opgenomen in Zijn eeuwigheid. M.a.w. we dragen het eeuwige leven in ons, maar moeten ons daar eerst bewust van worden. Die bewustwording impliceert dat we eerst aan dit dagelijkse derven dat we 'leven' noemen moeten versterven. Dit aardse bestaan, een pifje in de tijd, is niet het echte, ware Leven. Wie een spiritueel leven leidt, probeert te leven in de diepte van het bestaan: probeert alle dingen te duiden met de zwaarte die deze moeten hebben. Wie zo tracht te leven is niet meer bang voor de dood; verlangt zelfs naar het einde van dit aardse geploeter. God trekt ons van onze geborenheid (wie we zijn) naar onze ongeborenheid (wie we worden). Dáár hoeven we ons alleen maar aan over te geven. Dán kunnen we God helpen in de harten van anderen te komen wonen.
Door Marten @ 2008-12-20 15:13:51
aan Maria
Lieve Maria, ik leef in het hiernumaals met alle geneugten van dien en over het hiernamaals zullen de heer Van Bommel noch Emile me wijzer maken.
Door Gast: Padre Luiz Eduardo de Lima @ 2008-12-20 18:03:34
incardinação na igreja
Venho a presença desta Arquidiocese e em especial a presença de Exmo. Revmo. Sr. Arcebispo, para solicitar a minha INCARDINAÇÃO nesta Igreja, visto que, fui ordenado no dia 18 de Maio de 2008.
Foi fundada uma congregação nos parâmios da Igreja Vétero Católica aqui no Brasil no Estado do Rio de Janeiro, em 1º de Novembro de 2008.
Gostaria que a Congregação de saber qual a possibilidade da Congregação possuir comunhão com a Igreja de Utrecht.
Sem mais para o momento, desejo a todos um Feliz Natal e um Ano Novo de Paz

Pe. Eduardo Lima

Tel. 00 55 21 3476-1700
00 55 21 3392-8399
Door Gast: maria @ 2008-12-20 21:59:17
aan Marten
Van Lommel en Emile misschien niet, maar wellicht de mensen die in het boek aan het woord komen met hun ervaringen op de grens van leven en dood (zoals wij dat meestal noemen). Maar waarom probeer ik je te overtuigen...Je zult het toch niet gaan lezen vermoed ik.
Door Marten @ 2008-12-21 12:08:25
wishful thinking
Maria, dat de mensen dit boek zo gretig lezen bewijst slechts dat het om wishful thinking gaat. Het blijven nl. verhalen van levenden i.p.v. uit de dood opgestanen.
Door Gast: Maarten J. van Stokkum @ 2009-01-06 00:28:32
Sterven is nodig voor nieuw leven
Dood geeft mogelijkheden, dood geeft leven,
leven maakt verwerkelijking van mogelijkheden mogelijk, leven verbruikt tot dood.

De menselijke geest is beperkt door omstandigheden en karakter, maar de mogelijkheden ervan zijn in beginsel zeer veel groter. De beperktheid zowel als de grote mogelijkheden te ervaren kan voor sommigen lekker lang en voor anderen te lang duren, voor de één passend, voor een ander teveel zijn.

Er is een geestelijke wereld, waarover is bericht, maar eenieder heeft daar een eigen beleving bij: hemel, hel, dood is dood en wat maar ook. De geest die na overlijden (lijden [eindelijk?] over) in de geestelijke wereld verkeert, zou dat nieuwe leven aldaar wel eens hard nodig kunnen hebben om eigen tekort te verwerken, wellicht (andere?) engelen te ontmoeten, genieten van tijd zonder tijd en van heerlijkheid, levenden bij te staan en wie weet, voorbereiding op nieuw leven op aarde? Nieuw eigen leven of nieuw leven van een mens met een nieuwe geest? Of een combinatie daarvan? ... Want God maakt àlle dingen nieuw (zie Openb. 21:5).
De dood is voor ons allen eeuwig nieuw. Het leven lijkt vaak oud of sleets; die paradox is één van Gods grapjes. Dus het leven dat in alle herhaling en in alle variatie steeds vernieuwt: dat geldt ook voor de menselijke geest. En daarom is het, wat ons betreft, allemaal om begonnen en dat is helemaal het einde.
Reacties: 1-12
De reageermogelijkheid is momenteel gesloten.

Website van de Oud-Katholieke Kerk van Nederland | Bisschoppelijk bureau: Kon. Wilhelminalaan 3, 3818 HN Amersfoort | Tel. 033 - 462 08 75
Site design & techniek: Sync. Creatieve Producties, Hilversum